در این بخش، مجموعهای از قطعات موسیقی مورد علاقه استاد جواهری، شامل آثار ماندگار هنرمندان برجسته ایرانی، گردآوری شده است؛ نغمههایی که همراه لحظات خلوت و تأمل ایشان بودهاند.
گریه را به مستی بهانه کردم – با صدای عبدالوهاب شهیدی
🎶 گریه را به مستی بهانه کردم – با صدای عبدالوهاب شهیدی
یکی از قطعات محبوب استاد حسین جواهری، تصنیف ماندگار «گریه را به مستی بهانه کردم» است؛ اثری جاودانه از عارف قزوینی که با صدای دلنشین زندهیاد عبدالوهاب شهیدی در برنامهی «گلهای رنگارنگ شماره ۲۶۶» اجرا شد.
این تصنیف در دستگاه دشتی و با تنظیم زیبای جواد معروفی اجرا گردیده و با تلفیقی از شعر، موسیقی و احساس، جایگاهی ویژه در حافظهی موسیقایی ایران دارد. صدای گرم شهیدی، در کنار شعر پراحساس عارف، لحظاتی از تأمل و اندوه عاشقانه را در جان شنونده زنده میکند.
🎶 ارغوان
تصنیف جاودانه «ارغوان» یکی از آثار ماندگار و تأثیرگذار موسیقی ایران است که برگرفته از شعر معروف هوشنگ ابتهاج (سایه) میباشد.
در این تصنیف، ترکیب موسیقی سنتی با شعری سرشار از استعارههای عاطفی، به زیبایی رنج غربت، غم وطن و اشتیاق به رهایی را به تصویر میکشد. مصرع مشهور «ارغوان، این چه رازیست که هر بار بهار، با عزای دل ما میآید؟» از دلنشینترین بخشهای این قطعه است.
مسجد شاه اصفهان
قانون گردباد بود روزگار را
جز خار و خس، زمانه به بالا نمیبرد
هرگز کلیم آرزوی کام هم نکرد
ناموس فقر را ز تمنا نمیبرد
با صدای دلنشین و اندیشهورزانهی
استاد حسین جواهری
خوانشی از شعر کلیم کاشانی، آینهای از رنجِ زمانه و شرافت در تنگدستی
«کی رفتهای ز دل که تمنا کنم تو را…»
شعری از فروغی بسطامی
با اجرای صوتی و شورانگیز استاد حسین جواهری
غزلی عارفانه در ستایش حضور جاودانهی محبوب،
آنکه هرگز از دل نرفته تا تمنایش کنیم،
و هرگز نهان نبوده تا پیدایش نماییم.
با نغمهای خوانده شده که جان را به تماشا میبرد…
«دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای…»
غزلی از حافظ شیرازی
با صدای تاثیرگذار و پُرطنین استاد حسین جواهری
آوایی دلنشین بر فرازِ سخنِ حافظ؛
یادآوری مراقبت در رفتار و وفاداری در پیوند دل،
آنگاه که فرشتگان نیز با دستان دعا نگهبان تو باشند.