بندر ریگ شهری است در استان بوشهرایران. بندرریگ:

بخش بندرریگ درفاصله ی ۱۲۸کیلومتری شمال بندر بوشهر ۱۷کیلومتری جنوب شرقی بندر گناوه و۳۰کیلومتری جزیره ی خارگ تکیه داده بر خلیج فارس بین۲۹درجه و۲۸دقیقه عرض شمالی و۵۰درجه و۳۸دقیقه طول شرقی واقع شده است.

این بخش درشهرستان گناوه استان بوشهر قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۴-۱متراست.

بندر ریگ مرکز بخش ریگ شهرستان گناوه است. این بندر مرکز ناحیهطایفه‌های حیات داودیاست.

برخی از روستاهای بندر ریگ عبارت‌اند از : چهار روستایی، چهاربرج، مال محمود، گاوسفید، پوزگاه، کوهک، جزیره شمالیو جزیره جنوبی

در ۱۳۶۵ ش ، براساس تصویب نامه هیئت وزیران (ابلاغ به وزارت کشور طی نامه ش ۶۴۰۰۸ مورخ ۵/۹/۱۳۶۵)، دهستان رود حُلّه (تنها دهستان بخش ریگ ) مشتمل بر نوزده روستا، به مرکزیت روستای «چهار روستایی » تشکیل شد. از آن پس ، تنها مکان مستقل امامزاده میرحاج ، در محدوده دهستان رود حله ، بر آبادیها افزوده شده است (ایران . وزارت کشور، فرم مختصات جغرافیایی آبادیهای کشور در مقیاس ۵ر۱ ، فرم ۲، براساس برگ ش ۳ر۶۱۴۸ نقشه حشم احمدی و برگ ش ۲ر۶۱۴۹ نقشه چهار روستایی ). ناحیه ریگ جزو نواحی عمده ساحلی خلیج فارس است («بنادر، لنگرگاهها و جزایر ایران …»، ص ۷ـ ۸) اما امکانات ساحلی و بندری لازم را برای حضور گسترده و فراگیر در بازرگانی دریایی ندارد، زیرا در موقع بالا آمدن آب ، کشتیها نمی توانند به ساحل نزدیک شوند (رزم آرا، ج ۷، ص ۳۳). این مشکل همواره در ریگ وجود داشته است . به نوشته مؤلفی ناشناخته در ۱۲۵۶، بندر ریگ میان دو «غور» (خور) واقع بود: یکی «غور اوله »، دیگری «غورجزیره »؛ و چون هنگام جزر آب این غورها کشیده می شد، کشتیهایی که در آنجا بود در گل می ماند؛ اگر آبش کشیده نمی شد، بهتر از بندر بوشهر بود، زیرا از باد و طوفان در امان بود ( سفرنامه بنادر و جزایر خلیج فارس ، ص ۶۰؛ نیز رجوع کنید به لوریمر، ج ۹، ص ۱۵۸۹).

آب و هوای این بندر در تابستانها بسیار گرم و مرطوب و در زمستانها معتدل است . میزان بارندگی ماهانه و سالانه این شهر دارای نوسان شدید است . بیشترین میزان بارندگی از آذر تا فروردین ، و کمترین میزان آن از میانه فروردین تا میانه مهر، و در این شش ماه ، هوا گرم و خشک است (سازمان هواشناسی کشور، ۱۳۷۲ ش ، ص ۲۹۳؛ همو، ۱۳۷۵ ش ، ص ۵۸۱). رطوبت هوای این بندر به سبب مجاورت با خلیج فارس و دمای بسیار زیاد، بویژه در تابستانها، بالاست اما در مقایسه با بندرهای دیگر، هوای مناسبتری دارد.

پوشش گیاهی آن متناسب با آب و هوا و تبخیر شدید است ، و به درخت کُنار و مراتع تُنُک برای چرای دام ، و گیاهانی از قبیل طوله ، جیله ، بارهنگ ، گاوزبان ، مَرمَرمِشک ، فِرتْز و شوره محدود می شود. آب آشامیدنی بندر از چاههای آبادی ده کهنه تأمین می شود. تنها رود شور، که فصلی است ، در پانزده کیلومتری مشرق بندر ریگ ، از شمال به جنوب جریان دارد. در آنجا گندم و جو به صورت دیمی ، و تره بار با بهره برداری از آب چاه کشت می شود (ایران . وزارت دفاع . اداره جغرافیائی ارتش ، ج ۱۱۰، ص ۶؛